دخترم خنده بزن

دخترم
باز هم خنده بزن
که گل خنده ی تو در زمستان امید
در غم تنهایی
یا به هر مرحله داروی من است
تو که فرزند منی، شعر خداوند منی
نگه عاطفه خیز و لب پر خنده ی تو
چشمه ی عشق من و مرغ سخنگوی من است
+ نوشته شده در سه شنبه یکم آذر 1390ساعت 19:45  توسط پروانه
|



